Historie
De Tuna Universitaria de Maastricht is een groep studenten die traditionele Spaanse muziek spelen. Wellicht is onze culturele studentenvereniging niet bekend bij sommige mensen en daarom volgt eerst een wat uitgebreidere uitleg over wat de Tuna nu precies is.

De Tuna is een Spaanse muziektraditie die ontstaan is in de Middeleeuwen. In die tijd hadden de studenten geen studiefinanciering en de professoren zaten verspreid over heel Spanje waardoor de studenten genoodzaakt waren om veel te reizen. De Spaanse studenten hebben toen muziek als de manier ontdekt om aan hun financiële- en reisbehoeftes te voldoen.

Het passionele leven van een Tuna (=schelm of troubadour) bestaat uit academische vorming, reizen, musiceren (vooral voor schone jonkvrouwen) en genieten van alle goede dingen in het leven. In Spanje is het nog steeds een belangrijk onderdeel van de Spaanse cultuur en dan specifiek die van de universiteiten. Deze buitengewone universiteitstraditie hebben wij hier in1992 ook overgenomen in Maastricht.

Er wordt een uiteenlopend repertoire aan liederen gespeeld dat zijn oorsprong niet alleen vindt in Spanje, maar ook in Portugal en Midden- en Zuid-Amerika. De nummers zijn over het algemeen zeer feestelijke Pasadobles. Ook de uitermate romantische serenades zijn niet meer uit het repertoire weg te denken.

De basisinstrumenten van een Tuna zijn de Spaanse gitaar en pandaretta voor het ritme en de Bandurria voor de melodie. Dit wordt aangevuld met de luit, de timple, de quatro, de bas en percussie. Verder zingt natuurlijk iedere Tuno en Novato uit volle borst mee.

Er bestaat een onderscheid binnen de Tuna tussen Novatos (=de leerlingen) en de Tunos. De Tunos zijn de eigenlijke uitdragers van de traditie en zij zijn te herkennen aan hun Beca ( de blauwe sjerp die ze over hun borst hebben hangen). Geheel volgens de Tuna traditie treden wij op, gekleed in traditionele klederdracht, in restaurants, cafés en feesten in steden en dorpen verspreid over heel Europa.

Elke faculteit in Spanje heeft zijn eigen Tuna en dat is weer te zien aan de kleur van de mouwen en de Beca. Bijvoorbeeld, geel is de kleur van medicijnen, oranje van economie en rood die van rechten. De Tuna van Maastricht heeft de blauwe kleur en die staat niet voor één faculteit maar voor de gehele universiteit. Verder zijn er op de Capa (= de cape) wapenschilden aangebracht van elke stad waar de desbetreffende Tuno of Novato met zijn Tuna heeft opgetreden.

De Tuna is ook een traditie van charmeren en vrouwen harten veroveren. De Cintas (=linten) die aan de Capas hangen zijn dan ook gemaakt door vrouwen waarvan de Tuno het hart veroverd heeft middels een romantische serenade.